Category Archives: Uncategorized

WWF Soy Scorecard 2016

The WWF Soy Scorecard 2016 scores and ranks 133 leading companies on their use of responsible soy. It looks at how these companies source soy for animal feed or animal products, so they can see how well they are addressing one of the world’s most serious environmental challenges: the irresponsible production of soy.

The WWF Soy Scorecard 2016 shows that while some front-running companies are leading the way on responsible soy, far too many are lagging behind – or hiding from responsibility completely.

This is the second in a series of WWF Soy Scorecards assessing European buyers of soy.

WWF Soy Scorecard 2016

scorecard

WRR Rapport: Naar een voedselbeleid

Rond voedsel spelen vele maatschappelijke vragen. Zij zijn vaak aanleiding voor stevige debatten. De Nederlandse vraagstukken kunnen echter niet los worden gezien van mondiale ontwikkelingen.

Op mondiaal niveau doen zich opgaven voor op het gebied van ecologische houdbaarheid, volksgezondheid en de robuustheid van de voedselvoorziening. In Naar een voedselbeleid onderzoekt de WRR de consequenties voor Nederland van deze opgaven. Zij brengen voor Nederland specifieke kwetsbaarheden, kansen en verantwoordelijkheden met zich mee.

Het is tijd voor een expliciet voedselbeleid: beleid dat rekening houdt met de uiteenlopende waarden rond voedsel, met de samenhang tussen productie en consumptie en met de veranderde machtsverhoudingen in het voedselsysteem. De raad wijst hiernaast op de noodzaak te investeren in de veerkracht van het voedselsysteem.

WRR Rapport 93: Naar een voedselbeleid

 

Nevedi wijst op internationale kader van dossier verantwoorde soja

Zonder daadwerkelijke marktvraag lukt het niet om naar 100% gebruik van verantwoorde soja te komen. De diervoederindustrie kan geen producten door de markt drukken als de vraag ontbreekt. Een groot deel van de dierlijke producten die Nederlandse veehouders produceren is bestemd voor export. Buiten Nederland is nog nauwelijks vraag naar vlees, zuivel en eieren die met verantwoorde soja zijn geproduceerd. Dat schrijft de brancheorganisatie voor de Nederlandse diervoederindustrie Nevedi in een brief aan staatssecretaris Dijksma van Economische Zaken en minister Ploumen van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. De brief werd eind juni verzonden met het oog op het algemeen overleg in de Tweede Kamer op 2 juli.

In december 2011 sprak de Nederlandse diervoederindustrie samen met de zuivel-, vlees-, eier- en de retailsector de ambitie uit dat in 2015 alle in Nederland gebruikte soja afkomstig moet zijn van duurzame productie. Internationaal neemt Nederland een koploperpositie innemen en er is vertrouwen dat in andere Europese landen binnen afzienbare tijd ook de omslag naar verantwoorde soja wordt gemaakt. Volgend de Nededi is de diervoedersector er klaar voor om een 100% marktvraag naar verantwoorde soja te beantwoorden, maar zal dat alleen lukken als daar ook vraag naar ontstaat.

Gemeengoed voor Nederlandse markt
Sinds 2012 coördineert de Stichting Ketentransitie Verantwoorde Soja de aankoop van verantwoorde soja. Dit jaar is het voor het laatst dat er nog collectief inspanningen worden verricht binnen de stichting om het gebruik van verantwoorde soja in de dierlijke productieketens aan te jagen. Vanaf 2015 moet de markt zorgen dat het gebruik van verantwoorde soja is vastgelegd in inkoopvoorwaarden, leveringsvoorwaarden en kwaliteitssystemen van alle betrokken ketenpartijen. Momenteel zijn de Nederlandse diervoedersector, retail, zuivel, de keten voor duurzaam varkensvlees en de Kip van Morgen hier druk mee bezig. Dit zal ertoe leiden dat vanaf 2015 het gebruik van verantwoorde soja voor de productie van dierlijke producten voor de Nederlandse markt gemeengoed wordt.

Circa 550.000 ton in 2013
Dit jaar wordt er een module voor verantwoorde soja in het GMP+ systeem geïmplementeerd. De zuivelsector heeft inmiddels uitgewerkt hoe het gebruik van verantwoorde soja is te borgen. Voor duurzaam varkensvlees is een aanvulling gemaakt op GlobalGAP waarin omschreven staat dat verantwoorde soja wordt vereist. Ook voor de Kip van Morgen wordt gewerkt aan het vastleggen van het gebruik van verantwoorde soja in ketenkwaliteitssystemen en inkoopvoorwaarden. In de tweede helft van dit jaar moeten deze zaken definitief hun beslag krijgen. Hierbij wordt onder verantwoorde soja verstaan soja die voldoet aan de criteria van de Round Table on Responsible Soy (RTRS) of hieraan gelijkwaardig is. Nederlandse bedrijven kochten in 2013 samen circa 550.000 ton gecertificeerde soja.

Veel productie voor export
Een groot deel van de dierlijke producten die Nederlandse veehouders produceren is bestemd voor export. Buiten Nederland is nog nauwelijks vraag naar vlees, zuivel en eieren die met verantwoorde soja zijn geproduceerd. Het is wel van groot belang dat die vraag op gang komt, is gebleken in de ketentransitie. Uit contacten met de Zuid-Amerikaanse soja-aanbieders is bovendien gebleken dat een substantiële Europese vraag voor veel van hen cruciaal is om grootschalig te investeren in de teelt van verantwoorde soja. Als het vooral een Nederlandse aangelegenheid blijft, zijn voor hen de volumes te klein om blijvend rekening te houden met deze afwijkende duurzaamheidscondities. De wereldwijde toenemende marktvraag vormt dan een goed alternatief en Nederland sluit zich dan buiten.

RTRS book and claimcertificaten bieden geen oplossing
Het aankopen van RTRS book and claimcertificaten door retail of andere bedrijven in de keten biedt op termijn geen soelaas. Het is weliswaar een korte termijn marktsignaal voor producenten, maar het stelt alle overige ketenpartijen buiten de discussie. Daarom zal de aankoop van soja met deze certificaten niet leiden tot de gewenste effecten op productie en handel en is de impact van die methodiek marginaal. Nevedi vindt dat aankoop van verantwoorde soja door diervoederbedrijven via het ‘mass balance systeem’ een belangrijke voorwaarde moet zijn. Dit betekent dat elk toeleverend bedrijf zelf moet nadenken wáár hij zijn soja betrekt. In massa-verhoudingen komt de gecertificeerde soja dan ook via toeleveranciers in Nederland terecht. Via een administratief systeem vervolgens ook via Nederlandse veehouders bij hun afnemers. Uiteindelijk wordt zo gecertificeerde soja gemeengoed en zijn alle ketenpartijen betrokken.

Fefac
Het RTRS book and claimcertificaten moet volgens Nevedi een internationaal kader kennen. De organisatie is blij dat de Europese organisatie van de diervoederindustrie Fefac heeft besloten om het gebruik van verantwoorde soja actief te gaan promoten in Europa. Fefac is nu bezig duurzaamheidscriteria voor soja te formuleren. Nevedi gaat ervan uit dat deze criteria begin volgend jaar bekend zijn en worden afgeleid van de bestaande RTRS. Daarnaast wil Fefac een systeem van transparante benchmarking laten ontwikkelen en daar aan gekoppeld een systeem van regionale risico analyse. De Nederlandse diervoederindustrie heeft besloten om het sojavolume dat gebruikt wordt voor de productie van vlees en eieren voor export volgend jaar te gaan aankopen volgens de Fefac duurzaamheidscriteria. Hiermee zijn belangrijke RTRS criteria ingevuld voor alle soja die het Nederlandse diervoeder in gaat. Voor de binnenlandse vraagmarkt zal de Nederlandse diervoederindustrie actief inspelen op de concrete vraag van marktpartijen naar RTRS-of hieraan equivalente soja.

[bron: Nevedi, 26/06/14]

Uitstoot CO2 van Europese soja nog niet onderscheidend

Op dit moment bestaan er nog weinig alternatieve eiwitbronnen met een lagere CO2 voetafdruk dan Zuid Amerikaanse soja. Europese sojaschroot en vleesmeel uit pluimvee zijn wat betreft de uitstoot aan CO2 – in het Engels carbon footprint – min of meer gelijkwaardig aan Zuid Amerikaanse soja.

 

Die conclusie valt op te maken uit onderzoek door Wageningen UR. Tijdens een themamiddag van het onderzoeksproject Feed4Foodure gingen diverse onderzoekers in op de stand van zaken op het gebied van alternatieve eiwitbronnen. Marinus van Krimpen had de gevolgen van sojavervanging in varkensvoer voor een aantal scenario’s doorgerekend. ‘Dierlijk eiwit en Europese sojaschroot bieden het meeste perspectief. Maar voordat de carbon footprint van eiwithoudende gewassen uit Europa echt gunstiger is dan die van Zuid Amerikaanse soja zullen de opbrengsten per hectare moeten stijgen. Er is meer aandacht nodig voor veredeling en verbetering van de teeltomstandigheden.’ Daarnaast moet het financieel saldo van een eiwithoudend gewas kunnen concurreren met andere akkerbouwgewassen.

Toename landgebruik

Van Krimpen ondersteunde zijn resultaten met een doorrekening van Agrifirm. Daaruit blijkt dat het volledig telen van de eigen soja-behoefte, bij de huidige opbrengsten (2,3 ton soja/hectare) neerkomt op een benodigd areaal van 1.000.000 hectare. In dit geval zou Europa zelfvoorzienend zijn in soja. ‘Het gevolg is dat we dan minder andere gewassen telen. Stel dat we in Europa minder mais gaan telen en dat importeren uit Noord Amerika, dan is er per saldo 280.000 hectare meer land nodig. Het is dus allemaal nog niet zo simpel.’

Grote volumes nodig

Pas bij een opbrengst van 3,1 ton per hectare blijft het landgebruik volgens de berekeningen gelijk. Agrifirm schat in dat die opbrengsten genetisch gezien wel haalbaar zijn. ‘Wij zien elk jaar een verhoging van 0,1 ton per hectare. Maar op dit moment komen telers nog vijfhonderd tot zevenhonderd euro per hectare te kort om rendabel soja te kunnen telen’, vertelde Ruud Tijssens namens Agrifirm. Het bedrijf investeert al een aantal jaar in het telen van soja in Nederland. Voor een rendabele teelt zijn grotere volumes nodig, stelde Tijssens. ’Ik vraag me wel af of we ooit volledig zelfvoorzienend kunnen zijn met de eigen sojateelt. De vervanging van alle soja-import lijkt me niet haalbaar, of pas op zeer lange termijn.

[bron: veeteelt.nl 28 mei 2014]

Saving Argentinian wetlands through responsible cultivation of soy

Those consuming tofu and soy milk, but especially meat eaters and those driving a car should keep a critical eye on the impacts of soy cultivation. About 70 percent of soy cultivated is used for animal feed fulfilling the growing meat demands in the world, while the second largest driver of soy expansion is for the use of biodiesel. Whilst recognising these values of soy, its expansion has adverse impacts on important wetlands and forests in South America, and violates land rights. We therefore join many other NGO’s in their efforts to green the soy industry.

Increased flood risk

The Parana Delta in Argentina is one example of an important wetland affected by soy expansion. “The delta is an incredible natural wetland ecosystem that has the capacity to soften the effects of floods and droughts, protect the coast and purify the water”, tells Daniel Blanco of Wetlands International Argentina.

In the past few years the uncontrolled expansion of soy in the continent had however had a direct impact on the region with around one million cows displaced from the Argentina Pampas to the edge of the Parana Delta and its islands. To make the delta suitable for cattle grazing, the natural flow of the river and streams has been shifted by draining, land filling and the construction of dikes. “This increases the negative effects of floods and undermines adaptation to climate change. Also, the use of great scale cattle practices led to important fires in 2008, which affected the region and its surrounding,” according to Daniel.

Agro-chemicals

The expansion of soy in the delta also implies the spraying of agro-chemicals. This seriously affects water quality, wildlife and fisheries, ultimately affecting local communities and their livelihoods, such as traditional fisheries and beekeeping. Delta inhabitants drink water with no treatment. Also, Buenos Aires city drinks water collected from the La Plata River, where the Delta pour out its water. Though it is treated, elimination of agrochemicals from water is a very expensive process.

Roundtable of Responsible Soy

“We must do everything we can to safeguard wetland ecosystem services. We consider that it is very important to share our knowledge and capacities in negotiation processes and in spaces like the Roundtable of Responsible Soy (RTRS)”, says Jan Heinrich, Soy Program Coordinator, who in Wetlands International’s behalf has contibuted to working groups on pesticides and has suggested changes on the RTRS Standard to better consider wetlands.

Senate approval for Minimum Standards for saving Argentinean wetlands

Considering the importance of soy in Argentina economy and its cultivation as the main driver of land-use changes in the last decades, during 2012 we worked on the promotion of a national law on Minimum Standards for the conservation, protection, restoration and sustainable use for Argentinean wetlands, closely advising public policies.

The federal bill received the approval of the Senate last November and is now moving to the Chambers of Deputies waiting for the final legislative approval. “We consider this a great achievement towards conservation and management of wetlands in Argentina”, celebrates Daniel.

Monitoring actual state of affairs soy in South America

To enhance the knowledge about the environmental and social impacts of soy among industry, governments and NGO’s we recently started the Socio-Environmental Observatory Soya (OSAS) together with partner organisations from Argentina, Paraquay, Bolivia and Brazil, as well as international partner organisations as IUCN and Both ENDS. The main goal of OSAS is to monitor soybean monoculture in the region.

“We wish that these data will provide the basis for dialogue and influencing planning policies and socio-environmental management of production, both in producing countries as importing countries”, concludes with optimism Jan.

 

Blog by Marta Andelman, Wetlands International Argentina, 6 May 2014

[source: http://www.wetlands.org/News/tabid/66/ID/3745/BLOG-Saving-wetlands-through-responsible-cultivation-of-soy.aspx]

“Grote zorgen over leveringszekerheid van essentiële agrarische grondstoffen”

De Nederlandse agrifoodsector moet grondstofzekerheid hoger op haar agenda zetten. Beschikbaarheid en prijs van essentiële grondstoffen als soja, visolie en suiker zullen de komende tijd onder grote druk komen te staan. Dit als gevolg van de stijgende vraag naar voedsel van een groeiende en rijkere wereldbevolking, en de daaruit voortvloeiende druk op de ecosystemen die grondstoffen voor voedsel leveren.  

Dat blijkt uit het onderzoek ‘Grip op grondstoffen. Leveringszekerheid en biodiversiteit’ dat KPMG heeft uitgevoerd in opdracht van Platform Biodiversiteit, Ecosystemen & Economie (Platform BEE), Federatie Nederlandse Levensmiddelenindustrie (FNLI), Centraal Bureau Levensmiddelenhandel (CBL), IUCN-NL, Natuur & Milieu en VNO NCW.

Om aan de vraag naar soja, suiker en visolie te voldoen, worden steeds meer bossen gekapt voor de landbouw en worden zeeën en oceanen leeggevist. Ecosystemen en biodiversiteit worden hierdoor ernstig aangetast. Het dreigende tekort aan grondstoffen als soja, visolie en suiker betekent dat ondernemingen ingrijpende maatregelen moeten nemen om de levering van agrarische grondstoffen veilig te stellen om zo de continuïteit van hun productie te waarborgen.

Uit het onderzoek blijkt dat bedrijven dit kunnen doen door over te stappen op betere landbouw- en vispraktijken, het voorkomen van areaaluitbreiding door het duurzaam verhogen van de opbrengsten, en door te investeren in productinnovatie en het gebruik van verantwoorde alternatieve grondstoffen.

Zo kunnen Indiase sojaboeren met de juiste training van certificerende organisaties hun oogsten met de helft opvoeren, kan het potentieel aan beschikbare visolie aanmerkelijk worden vergroot door aan boord van vistrawlers ook visolie te winnen uit restproducten die nu overboord gaan. En de alternatieve zoetstof stevia kan een vervanger zijn voor biet- of rietsuiker.

Op dit moment bestaat bij veel bedrijven onduidelijkheid over de vraag welke grondstoffen van strategisch belang zijn voor de onderneming. Er is bovendien winst te boeken in het verenigen van doelstellingen ten aanzien van duurzame inkoop van grondstoffen en borging van grondstofzekerheid.

Philip den Ouden (FNLI) en Marc Jansen (CBL): “De beschikbaarheid en betaalbaarheid van agrarische grondstoffen is van cruciaal belang voor de Nederlandse levensmiddelenindustrie en -handel. Veel van deze grondstoffen zijn nodig voor producten die de consument dagelijks koopt in de supermarkt”.

“Voor een groot deel van deze grondstoffen is de sector afhankelijk van import uit alle windstreken en moet er worden ingekocht op een volatiele grondstoffenmarkt. Door in de inkoopstrategie en productontwikkeling nu al voor te sorteren op toekomstige ontwikkelingen op internationale grondstoffenmarkten verzekert de Nederlandse levensmiddelensector zich van een duurzame toekomst”, aldus Den Ouden en Jansen.

[bron: NRC 26-5-2014]

Leading UK and European companies are not doing enough to support sustainable soy production

Retail and restaurant chains among a number of European companies accused of failing to to take adequate steps to purchase sustainable certified soy, according to new research by WWF.

 

WWF’s  Soy Report Card 2014  highlights how companies such as Iceland and Nandos, as well as large animal feed and soy producers, are failing to encourage growers to reduce the negative environmental impacts of soy production.

Soy is the fastest expanding crop in the world, but its growth has been associated with excessive use of pesticides and clearance of tropical forests, grasslands, and savannahs, which leads to increased greenhouse gas emissions and puts species at risk.

Of the 88 major retailers, producers and feed suppliers surveyed from Denmark, France, the Netherlands, Sweden and the UK, WWF found the best performers were concentrated among retailers, consumer goods manufacturers and the dairy industry. But it warned that little interest was being shown in sourcing sustainable soy by the majority of companies in the feed, meat and egg sectors, with national programmes driving the limited progress evident.

UK retailers Marks & Spencer and Waitrose were among six European companies praised for already buying over half of their soy from certified responsible sources and adjudged to be on track to reach their 100 per cent goals by 2015.

But the report found that household names such as Bernard Matthews, Iceland, Findus, and Nando’s either did not respond to the survey or had not yet taken meaningful action to clean up their soy supply chains.

Duncan Williamson, WWF UK’s food policy manager, said the results were disappointing given the availability of soy that has certified by industry body the Round Table on Responsible Soy (RTRS).

“Europe uses 34 million tonnes of soy a year so companies must take responsibility for reducing deforestation, environmental degradation and social conflict in Latin America, where soya is mainly coming from,” he added. “Only 50 per cent of the RTRS certified produced has been sold, so it’s no longer good enough to say there is no RTRS soy available. We would like to see companies stepping up and supporting the farmers who have taken this important step and buying RTRS soy.”

 

By By Will Nichols 8 May 2014 [source: www.businessgreen.com]

Gentech soja zit vol gevaarlijke chemicaliën

Uit Noors onderzoek blijkt dat de gentech-soja van Monsanto nog schadelijker is dan tot nu toe werd aangenomen. Consumenten komen vaak niet rechtstreeks in aanraking met de soja, maar kopen wel producten die ervan worden gemaakt zoals bijvoorbeeld plantaardige oliën. Deze oliën zijn verwerkt in tal van levensmiddelen.

Ook wordt deze soja gevoerd aan koeien en varkens, die vervolgens als biefstuk of hamlapje op tafel belanden. Consumenten krijgen zo indirect en zonder dat ze het weten gentech-bonen binnen.

De sojabonen van Monsanto, die bestand zijn tegen het bestrijdingsmiddel Roundup, bevatten meer resten van chemicaliën dan gewone sojabonen. In alle 10 onderzochte monsters van de gentech-soja werd de schadelijke stof glyfosaat aangetroffen. De waarden waren hoger dan wat Monsanto zelf als ‘extreem’ aanmerkt. Eet smakelijk.

De gentech-bonen bevatten gemiddeld 11,9 ppm glyfosaat, met een maximum van 20,1 ppm. In 1999 gaf Monsanto aan dat de maximum toegestane hoeveelheid niet hoger mag zijn dan 5,6 ppm glyfosaat. Dit niveau werd door de chemiereus als ‘extreem’ bestempeld.

De Amerikaanse milieubeschermingsdienst EPA en de Europese Unie hanteren een maximale waarde van 20 ppm. Uit onderzoek van de Universiteit van Pittsburgh is echter gebleken dat 3 ppm glyfosaat al leidt tot morfologische veranderingen bij kikkers.

Het onderzoek, dat gepubliceerd is in het tijdschrift Food Chemistry, maakt ook duidelijk dat gentech-soja een lagere voedingswaarde heeft dan gewone en biologische soja. De studie verwerpt dan ook de opvatting dat gentech-soja een gelijkwaardig alternatief is voor gewone en biologische soja.

Soja heeft in ons huidige voedselsysteem een centrale plek gekregen. Een kwart van de Amerikaanse landbouwgrond wordt gebruikt voor de teelt van soja. Het overgrote deel van de bonen is genetisch gemanipuleerd (90 procent). Slechts één project van de bonen is biologisch.

Wie liever gezond wil blijven en niet mee wil werken aan de vervuilende gentech-teelt van bedrijven als Monsanto, kan beter kiezen voor biologische producten. Biologische boeren werken gentechvrij en voeren hun dieren geen gentech-soja.

Zie ook: Monsanto GM Soy Is Scarier Than You Think

[bron: niburu.nl 5-5-2014]

Other nations likely to join China in achieving responsible soy production in 2014

All soy producing nations are likely to offer certified responsible soybeans by the end of this year, according to Solidaridad Network, an international organization dedicated to responsible food production. The group noted that in 2013 just 0.4% of the global soy production was RTRS (Round Table on Responsible Soy) certified, but this is set to increase, with countries such as China recently moving into this arena for the first time, and others such as Bolivia and Canada expected to follow suit later this year.

“During last week’s General Assembly of RTRS (the international standard for responsible production, processing and trade of soy worldwide), ARLA Group announced it would buy RTRS certificates for all the soy used for cows supply dairy to ARLA in Sweden, Finland, Denmark, UK, Netherlands, Belgium, Germany and Luxembourg (almost 0.5 mln tons),” a spokesman for the Solidaridad Network told FoodIngredientsFirst. “And theRetailers’ Soy Group (Asda, Coop UK, Delhaize Group, Migros, Marks & Spencer, Royal Ahold, Sainsbury’s, Tesco, The Co-operative Food and Waitrose) published the annexed statement with their minimum requirements and stating that RTRS and ProTerra are the only standards that meet these requirements.”

At the moment, 71.5% of the global supply of certified soy comes from Brazil, according to the industry body. “Brazil is the largest soy producer worldwide (although the US produces around the same amounts),” explained the spokesman. “In 2013 we also had the first RTRS certification in USA and in 2014 we expect that after China, we will also see the first RTRS certification in Bolivia and Canada.”

Earlier this month a Solidaridad project in northern China resulted in Chinese certified responsible soybeans for the first time. The Sinograin Northern Agricultural Development Company became the first Chinese agricultural company to successfully secure the certification of the Round Table on Responsible Soy (RTRS). This first certification marked a milestone in promoting the sustainability of soy production in China, predominantly because Sinograin is one of the country’s largest state-owned companies.

“We believe more and more Chinese producers, especially the cooperatives and agriculture companies will try to achieve this certification, considering the increasing concern of the food security from the public and the government,” said the Solidaridad spokesman. “As the issue of food security continues to develop as a global concern, Chinese consumers are bombarded with the negative news of food safety incidents by our media, from vegetable, livestock to edible oil and dairy products.

“For both domestic and global market players from soy producing, processing to retailing, the safety of soy and other related products, like soy edible oil, soy milk, soybean protein powder has been increasingly challenged by the public.  It is important for them to ensure their buyers and consumers of the product quality.”

[source www.foodingredientsfirst.com – 12 May 2014]

WNF: Nederland niet op koers voor inkoop verantwoorde soja

Nederlandse diervoeder-, vlees- en pluimveebedrijven moeten snel meer verantwoorde soja inkopen om boskap in Zuid-Amerika te voorkomen. Veel concerns hebben toegezegd in 2015 alleen nog ‘goede soja’ tegebruiken in veevoer voor de vlees- en zuivelproductie in Nederland. Maar zij lopen achter op schema. Bedrijven als VION en Storteboom moeten een forse inhaalslag maken. Vleeswarenfabrikant Stegeman,eierproducent Interovo en pluimveebedrijf Plukon hebben nog helemaal geen intenties of verstrekten geeninformatie. Retailers Ahold en Superunie en zuivelgigant FrieslandCampina zijn daarentegen goed op weg .

Dat blijkt uit de eerste Europese Soy Report Card die het Wereld Natuur Fonds (WNF) vandaag publiceert. De ranglijst laat zien of bedrijven zich inzetten om verantwoorde soja in te kopen. Veel van de 88 beoordeeldeEuropese concerns scoren onder de maat, met name diervoeder-, vlees- en eierproducenten. Nederland – na China de grootste soja-importeur ter wereld – doet het in Europees opzicht redelijk, maar moet aan de slag om het eigen commitment voor 2015 te halen. Vorig jaar had 23 procent van de ingekochte soja een duurzaamheidscertificaat,terwijl dat de helft had moeten zijn. Voor het onderzoek zijn bedrijven in Nederland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Zweden en Denemarken beoordeeld.

Bos en savanne verloren

Soja wordt voornamelijk gebruikt in veevoer. De teelt in Zuid-Amerika is de afgelopen decennia explosief gestegen door de wereldwijd toegenomen vraag naar vlees en zuivel. Door de uitbreiding van sojavelden is al een gebied ter grootte van Duitsland aan bos en savanne verloren gegaan en komen diersoorten als de jaguar en de reuzenmiereneter in de verdrukking. Het WNF stimuleert bedrijven over te stappen op soja die is gecertificeerd door de Ronde Tafel voor Verantwoorde Soja (RTRS) of ProTerra. Die keurmerken garanderen dat er geen waardevolle natuur verloren gaat en dat er bij de teelt aandacht is voor verduurzaming van de landbouw.

“Het WNF roept Nederlandse bedrijven op de daad bij het woord te voegen om hun doelen voor 2015 te halen:100 procent verantwoorde soja”, aldus Sandra Mulder, internationaal soja-expert van het WNF. “Ze moeten zich daarbij niet alleen richten op verantwoorde soja voor vlees- en zuivelproductie in Nederland, maar ook op hun activiteiten in het buitenland. Nederland kan als groot sojagebruiker het verschil maken. Er is bovendien voldoende aanbod en verantwoorde soja kost nog niet eens een half procent meer dan niet-duurzame soja.”

Europese koplopers

Europese concerns die goed op koers liggen voor 100 procent verantwoorde soja in 2015 zijn retailers Ahold (Nederland), Marks & Spencer en Waitrose (Groot-Brittannië), zuivelconcerns FrieslandCampina (Nederland) en Arla (Denemarken/Zweden) en diervoederproducent Lantmännen (Zweden). De Soy Report Card maakte daarentegen ook duidelijk dat veel bedrijven zich nog steeds niet bewust zijn van het belang van verantwoorde soja. Zo reageerde de helft van de vlees- en eierproducenten niet op verzoeken om informatie te verstrekken.

De eerste Soja Report Card sluit aan op het onderzoeksrapport The Growth of Soy, impacts and solutions dat het WNF in januari publiceerde. Dat beschrijft de desastreuze gevolgen voor de natuur door ongebreidelde expansie van sojateelt en schetst oplossingen om toekomstige schade sterk te beperken. Het WNF wil in toekomstige Soja Report Cards meer landen betrekken in het onderzoek.